Sołectwastrona_dzieje_sie.png powrot.pngPowrót

MASŁOWIEC

Na terenie wsi znajdują się trzy bardzo cenne, o dużej wartości naukowej stanowiska archeologiczne: cmentarzysko ciałopalne z okresu kultury łużyckiej, grodzisko średniowieczne i osada hutnicza, które poświadczają prehistoryczne dzieje Masłowca.

Pierwotna nazwa wioski: Dambrowa, Dombrowe jest pochodzenia słowiańskiego i wywodzi się od wyrazu „dąb” (tu: las dębowy, dąbrowa). Jej nazwa przez wieki ewaluowała do Hammer Maβlisch (1830), Hammer Maβlisch (1845), Maβlischhammer od 1876 do 1945, potem Masłowiec.

Masłowiec to dawna wieś książęca. Wymieniona po raz pierwszy 11 stycznia 1288 r. w dyplomie księcia wrocławskiego, Henryka IV Probusa z okazji fundacji kolegiaty św. Krzyża we Wrocławiu. Książę przekazał na jej rzecz dziesięciny z Masłowca. Wieś została lokowana na prawie niemieckim, lecz nie wiadomo kiedy.

Pierwsza informacja o sołectwie pochodzi z 1473 r. Do wsi należał folwark, a także las bogaty w zwierzynę. Książęta oleśniccy często w nim polowali.

W czasach nowożytnych folwark w Masłowcu często zmieniał swoich właścicieli.

Wieś miała charakter ulicówki. Pośrodku wsi znajdował się duży folwark z założeniem parkowym i pałacem. W parku znajdował się pagórek otoczony groblą. Za parkiem rozciągały się stawy hodowlane. W latach 40 XIX w. we wsi było 49 zagród, w których żyło 298 mieszkańców. We wsi był młyn, folusz, wiatrak, kuźnia wyrobów miedzianych, prasa. Była też szkoła i gospoda. Pałac nie zachował się, został zniszczony pod koniec II wojny światowej.

Projekt i realizacja: netkoncept.com
SkyCMS strony i portale internetowe
Polityka prywatności