Sołectwastrona_gmina.png powrot.pngPowrót

Masłów

 

Nazwa wsi w źródłach pisanych pojawiła się stosunkowo późno, bo w XIV w.: Maβlaw, Maslow , Massel i później, do 1945 r. Potem – Masłów.

Pochodzenie nazwy nie jest jednoznaczne. Część badaczy uważa, że pochodzi od imienia własnego Maslo lub też Masław. Natomiast inni wywodzą ją od słowa „masło”, tłumacząc na niemiecki „Butterort”, od Butter, co znaczy masło.
Ślady osadnictwa w Masłowie sięgają okresu kultury łużyckiej. Bogate znaleziska urn na cmentarzysku ciałopalnym na masłowskim wzgórzu, Töppelberg (Wzgórze Popielnic – urn) sprawiło, że w XVI w. rozwinęło się naukowe zainteresowanie tymi glinianymi naczyniami.
Dzięki odkryciom i badaniom Hermanna, Masłów zyskał miano kolebki prehistorii śląskiej, a Leonard Dawid Hermann – pastor rodem z Masłowa, tytuł pierwszego śląskiego archeologa.
Odkrycia archeologiczne w Masłowie wskazują, że Töppelberg był nie tylko pogańskim miejscem pochówku zmarłych, ale także miejscem kultu.
Wieś wyodrębniła się z obszaru leśnego jako dobra lub folwark. Nigdy nie była lokowana na prawie niemieckim.W latach 1390-1471 wieś stała się własnością książąt oleśnickich. Bogate w zwierzęta lasy masłowskie służyły panom na Oleśnicy do polowań na grubego zwierza. Po zniszczeniu zamku myśliwskiego książąt oleśnickich w Trzebnicy, atrakcyjność polowań zmalała. W tych lasach zaczęto wypasać trzodę chlewną.
Za sprawą właścicieli dóbr masłowskich we wsi zbudowano kościół ewangelicki, obecnie filialny, p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy należący do parafii w Cerkwicy, który ufundowała hrabina Katarzyna von Dohna, a budował go do 1592 r. jej syn, Otto von Dohna. Świątynia początkowo szachulcowa w stylu renesansowym, po 1707 r. została powiększona i przemurowana oraz zaopatrzona w masywną wieżę, zwieńczoną cebulastym hełmem z latarnią. Ambonę ufundował w 1702 r. Friedrich von Kreckwitz. Na uwagę zasługują piękne epitafia wykonane z piaskowca, które upamiętniają członków rodu fundatorki i właścicieli Masłowa oraz okolicznej szlachty. Pochodzą one z lat 1585-1652. Obok kościoła znajduje się niewielki cmentarz, a na nim zachowana ruina byłego neogotyckiego mauzoleum z XIX w.
Masłów jeszcze w XIX w. był dużą wsią o układzie wielodrożnym z kościołem położonym na niewielkim wzniesieniu przy skrzyżowaniu dróg. Droga do kościoła i folwarku była wybrukowana. W parku są jeszcze do dzisiaj ślady fosy otaczającej ruiny pałacu. We wsi był młyn, wiatrak, browar gorzelnia, cegielnia, prasa parowa oraz bażanciarnia. Była również szkoła.
Wieś liczyła około 300 mieszkańców, którzy żyli w około 60 domach i gospodarowali na 78 ha ziemi. W 1933 r. wszystkich mieszkańców Masłowa (we wsi i w majątku) było 401, podobnie w 1939 r. Mimo wydarzeń 1945 r., w Masłowie pozostało wielu dawnych jego mieszkańców. Na przełomie 1946/1947 r. było ich jeszcze około 200. Nadal była czynna świątynia ewangelicka, którą decyzją władz zamknięto 17 sierpnia 1947 r. Ówczesny pastor John Hoarders, po latach wspomina, że tego dnia, w niedzielę, odprawił ostatnią mszę świętą w języku niemieckim w kościele ewangelickim, która zamknęła 355 lat istnienia kultu protestanckiego w Masłowie. Po tym wydarzeniu kościół został opuszczony i zdewastowany. Dopiero w 1964 r. przejęli go i wyremontowali katolicy.

Projekt i realizacja: netkoncept.com
SkyCMS strony i portale internetowe
Polityka prywatności